(***) | version: 20.05.2016 00:43
Nie umiem pisać.
W chwili, w której mą głowę bombardujesz kłamstwem.
Kiedy łzy sklejają mi powieki.
I chłoną mnie w ciszy.
Kiedy zapominam oddychać.
A panika chce wyciągnąć mi serce z piersi.
Przez Ciebie się zatracam.
Nasze mniemanie o sobie wzajemnie.
Właśnie stłukło się jak szkło.
W chwili, w której mą głowę bombardujesz kłamstwem.
Kiedy łzy sklejają mi powieki.
I chłoną mnie w ciszy.
Kiedy zapominam oddychać.
A panika chce wyciągnąć mi serce z piersi.
Przez Ciebie się zatracam.
Nasze mniemanie o sobie wzajemnie.
Właśnie stłukło się jak szkło.
Poem versions
- 20.05.2016 09:46
- 20.05.2016 00:43

My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
Jest dużo
emocji