Überkunst | version: 27.03.2015 16:57

Już we mnie trochę Słowackiego.
och, tak, i Szekspir przecież!
Piękne, piękne, piękne!
O Boże, Mickiewicz, Adaś!
Kochać Go! Rymy wszędzie!
wezmę trochę Pana Tadeusza,
Jezu, epopeja, o narodzie piszą,
to jest takie wzniosłe i głębokie.
Wszystko piękne, oni wspaniali
i małe uszęta podniecają.
Święte, świetne, zachwyt!

...
Czy nadal mamy się cudzością*
pusto zachwycać?
Ośmielmy się, tak trochę,
zachwycić sobą?





*Zaznaczam, że nie chodzi o twórczość zagraniczną.