Z miłości do Tatr | version: 20.07.2024 13:03

Wtapiam się w górskie niebo
bez tęsknoty za rajem -
to ciche wyrzeczenie się najgłębszej poezji serca, która obiecała młodości wieczność.

Moje serce bawi się drżeniem
i nikt nie rozumie tej zabawy,
gdy ze wszystkich szczytów,
które zdobyłam na ziemi,
tylko tatrzańskie wspominam najczulej.

Siedzę tam oszołomiona.

Nie ważę się zrobić kroku, by chwile nie odpłynęły - ich zapach jest słodki i niepowtarzalny.
Bogactwo gór - pełne majestatu - wciąż stoi przede mną. Gdzie tylko spojrzeć, dla zdumionego oka wszystko wydaje się znajome i błogie, melodyjne i czyste jak muzyka.

Jak pieśń z rajskiej krainy - którą ludzie nazwali Gubałówką.

Z miłości do Tatr