przemknąłeś | version: 19.02.2026 19:40

reszta jest Boga
i przyjdzie mi
srebrnieć o tym
i nie płakać
bo na długo przemókłby parasol

żaden nie zmieści
się we wszystkich twoich łzach
gdy rozplatam w tobie słabość
dotykam ostrożnie słów
i nie wiem gdzie spojrzeć
gdy każde wzwyż drży w tobie

tak łatwo można się spłoszyć
nawet spaść błotem
i długo szukać jak
wzbić się kwiatem

powieść skończona
odebrałeś mi korale
uderzyłeś jak w rajskie drzewo-
dreszczem przebiegło
i spłoszył się Bóg
a motyl odfrunął z trzepotem

wracasz
zatrzymany o próg
moich stóp
ale czas nie czuje już czasu

zadbałam o spokój
by ulżyć rozgrzanym skroniom
kiedy twoje oczy bledną z niedoumierania

wracasz rozszeptany w dziobie
ze źdźbłem nieba w skrzydłach
a kiedy samotność tak natrętnie
patrzy ci w oczy

ja twoją miłość
w ciszy
kołyszę na rzęsach moich