fotelarze (ku chwale jamników)

5.0/5 | 6


fotelarze (ku chwale jamników)

wreszcie doczekałeś tej magicznej chwili
i zasiadasz miękko dając ulgę plecom
w wygodnym fotelu baterie zasilić
subtelną pozycją lędźwie swoje lecząc

relaks trwa sekundę choć w krzyżu wciąż łamie
gdy zaczynasz marzyć o swym siódmym niebie
zaraz słychać tupot łapek na dywanie
i już coś ciepłego leży obok ciebie

miejsce jamnika jest na fotelu
i każda droga wiedzie do celu
fotel jest meblem czysto jamniczym
to jest priorytet - reszta jest niczym

siedzicie po równo miejsca nie za wiele
powsiłapie jednak przydziały nie służą
niewygody cierpi duch w jamniczym ciele
jest tu więc o jedno stworzenie za dużo

daje intruz znaki łapką rozedrganą
zerkając z wyrzutem i z miną znaczącą
wstajesz zniesmaczony myślą zapomnianą:
fotel jest jamnika i to na wyłączność!

pw 2014.12.09

www.piosenkidowynajecia.manifo.com

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

:))))

No jasne, ze fotel jest jamnika :)

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: