poezja jest kobietą

wchodzisz mi bezczelnie w biel kartki
pomiędzy strofy wplatasz włosy
wywołujesz natchnienie
łzami co smakują jak dobra whisky

nagość twoich słów
zapala krużganki na mojej drodze
do wieczności

popuszczam postronki żył
krew dogania wolne konie
w ciemności nocy

podnoszę kieliszek
pełen wątpliwości
jeden łyk

wiem…

ja Ciebie też