Moment

Mówisz, że powinnam zwolnić. Bieg.
Po chleb, słowa w których może mnie nie być.
Zimna kawa działa przeciwnie
w poruszaniu do przodu.Zbyt wiele słów
rozprasza uwagę. Poznanie, milczenie wewnątrz
i pożegnanie. Bez teatralnych gestów.

Zatrzymuję w dłoniach zapach lawendy,
który wpływa na uspokojenie.
Zatrzymane w locie na wysokości
wzroku zaczepionego na rzęsach.

W myślach łatwiej opowiedzieć kształty
kamieni i strukturę drewna.
Gdy zbliżam się do lasu, wiem, że im gęściej
tym prościej będzie podjąć decyzję.

Na oddzielenie twardych i delikatnych fraz.
Możliwe podkreślenie, wytłuszczenie pierwszych.
Na dowód, że od pierwszego spojrzenia nad ranem
można kolorować świat. Robię to
według swojego uznania. Mam takie prawo.
Nawet w biegu.