Penelopa

Myśli przeplata
babim latem.
Tka dalszy ciąg
tamtej jesieni.
Dzień zwija się
w szary kłębek.
Znika oczekiwanie.

W fotelu obok siada noc.
Deszcz monotonnie
sekundy odlicza.
Pruje kilka
rzędów nadziei.

Milczy telefon.
Dzwoni cisza.