Poezjo

Poezjo — ty z dziada pradziada
uczysz nas kochać.
W każdym ziarnku groszku
ukryty jest przekaz.

Żonglujesz słowami,
by Matka Ziemia
była chlubą narodu polskiego.

Nie zginie mowa ojczysta,
gdy sztandar
podniesiesz do góry.

Matka i Ojciec —
to w ich pieleszach
rodzi się ojczyzna:
ziemia, spuścizna, pokarm.

Prowadź nas,
byśmy o Tobie
nie zapomnieli.