***** | version: 23.08.2014 22:20
Przenikliwy dźwięk
rozpruwa ciszę!
Sączy się rozpaczliwie,
jakby chciał wypłakać
wszystkie troski wszechświata.
Chwyta za serce.
W okamgnieniu
milknie szelest tlących się
w kominku bukowych drew.
Wypełnia mnie tajemnicza,
miejscami przestrzenna melodia.
Z niepokojem badam
subtelnie szarpane brzmienia.
Czy smutkiem zawodzi deszcz?
A może to wicher trąca strunę,
oddziela dźwięki –
ćwicząc staccato w kominie?
©Ivka Nowak, 23 sierpnia 2014
rozpruwa ciszę!
Sączy się rozpaczliwie,
jakby chciał wypłakać
wszystkie troski wszechświata.
Chwyta za serce.
W okamgnieniu
milknie szelest tlących się
w kominku bukowych drew.
Wypełnia mnie tajemnicza,
miejscami przestrzenna melodia.
Z niepokojem badam
subtelnie szarpane brzmienia.
Czy smutkiem zawodzi deszcz?
A może to wicher trąca strunę,
oddziela dźwięki –
ćwicząc staccato w kominie?
©Ivka Nowak, 23 sierpnia 2014
Poem versions
- 16.09.2014 13:38
- 25.08.2014 16:05
- 23.08.2014 22:40
- 23.08.2014 22:20
- 23.08.2014 22:04

My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating