***** | version: 23.08.2014 22:20

5.0/5 | 8


Przenikliwy dźwięk
rozpruwa ciszę!

Sączy się rozpaczliwie,
jakby chciał wypłakać
wszystkie troski wszechświata.
Chwyta za serce.

W okamgnieniu
milknie szelest tlących się
w kominku bukowych drew.

Wypełnia mnie tajemnicza,
miejscami przestrzenna melodia.
Z niepokojem badam
subtelnie szarpane brzmienia.

Czy smutkiem zawodzi deszcz?
A może to wicher trąca strunę,
oddziela dźwięki –
ćwicząc staccato w kominie?


©Ivka Nowak, 23 sierpnia 2014

Poem versions

 
COMMENTS


My rating

My rating:  
25.08.2014,  ParaNormal

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  
24.08.2014,  zdzisław

My rating

My rating:  
23.08.2014,  A.L.