Lustro słońca | version: 28.01.2017 12:19
Niech wiatr poniesie
dusze co płaczą
tam gdzie tęsknoty
kończy się szlak
Tęczowym płaszczem
smutek ubierze
by w lustrze słońca
ujrzały swą twarz
dusze co płaczą
tam gdzie tęsknoty
kończy się szlak
Tęczowym płaszczem
smutek ubierze
by w lustrze słońca
ujrzały swą twarz
Poem versions
- 28.01.2017 12:40
- 28.01.2017 12:19
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
Moja ocena
Taka naciągana piąteczka wiersz niby ładny, ale to tylko wierszyk, I taki smutny;)) Dusze płaczące;)))tam gdzie tęsknota kończy swój szlak;))) To mi się właśnie z tym skojarzyło, piaska chodź przytul przebacz;)) nie wiem skąd mi się to wzięło;)) ale jak Pani u mnie ja u Pani;);))) przepraszam druga strofka;))) w sumie dziś słońce i piękna wiosna;))
My rating