Pory roku

Urok jesieni prowadzi
Naznacza przestrzeń i nas
Czaruje kolorami
W zachwycie życie trwa

Mięciutki dywan utkany
Szeptem czułości dotyka
Wiruje wciąż pod stopami
Zaprasza niby muzyka

W tańcu otwiera podwoje
Pałacu ze złotych liści
Na tronie z porannej rosy
Zasiądą wiolonczeliści

Zagrają pory roku
W miniony letni czas
Na smyczkach dźwięki uniosą
Zamienią w gawędę gwiazd

Gdy zima srebrem oprószy
Zamrozi czary i sny
Splecione dłonie w uścisku
Czekają wiosennych dni