Wybaczysz Panie?...

author:  Emi Leśnierowska
5.0/5 | 7


Nie oczekuję byś ciągle
wybaczał
nawet u Ciebie jest pewnie
coś za coś
chcę Cię zapytać czy moja
droga
prowadzi do Ciebie bo jakaś
kręta?


dlaczego gdy patrzę w błękitne
niebo
i się zachwycam jego
pięknem
ciągle deszcz zsyłasz bólu
i rozpaczy?
Za wiele wymagam a za mało
daję?


podziwiam gwiazdy gdy noc
zapada
patrzę na srebrny rogal
księżyca
a kiedy zasypiam śnię same
koszmary
to pewnie kara za mój bezmiar
grzechów?



Ja wiem mój Panie że jestem
słaba
że mało we mnie miłości
do Ciebie
wciąż nie mam czasu by się
pomodlić
ale to Ty stawiasz mi ciągle
wyzwania



Tak jestem pyłkiem kroplą
w oceanie
nic nieznaczącą ludzką
istotą
proszę Cię jednak byś na
mnie łaskawiej
od czasu do czasu
spojrzał
i może jednak wybaczył
Panie

Emi



 
COMMENTS


My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  
23.03.2017,  Alina Bożyk

@ Gladius

UFFF Jak Ty to mówisz, to mniej się boję. Dziękuję :)

Moja ocena

I słusznie się boisz Emi. W poezji tak tej z wielkiej jak i małej litery ważne są uczucia,emocje,porywy. Bez nich nawet najdoskonalej napisany wiersz jest martwy. To uczucia i emocjonalność stanowią o prawdziwości wiersza gdyż to co z serca zawsze jest szczere. Forma to rzecz w sumie trzeciorzędna. Pozdrawiam...
23.03.2017,  Gladius

My rating

My rating:  
23.03.2017,  Gladius

@ Marek Porąbka

Boję się, że kiedy zacznę "pracę" nad formą , zgubię treść, ale dziękuję,) spróbuję :)

Moja ocena

Znowu zaczynam tak samo;
Początek całkiem niezły (pierwsza zwrotka),
a potem?
Praca praca praca .
Wyjdzie. Na pewno.

My rating:  

My rating

My rating:  
23.03.2017,  mroźny

My rating

My rating: