drzewa wiosną

nie słuchają deszczu
kwiatami strzelają do siebie
ich liście nieśmiało czają się do skoku
z każdej gałęzi wyrstają dłonie pełne
ciekawskiego słońca

ptaki co chwilę
ćwierkają w zielone i modre ...
nie rozumiem ich mowy
czuję tylko radość

jesienią drzewa będą się spowiadać
z kwiatów i z liści
ptaki odlecą do ciepłych krajów
dłonie podadzą sobie tęsknoty
tamtej wiosny


wykrochmalony
absztyfikant od wspomnień
z parasolem pobiegnie po słońce