szczęsne

tak, rozumiem
- wszystko ma swój czas

i choć
wspominam
niegdysiejsze śniegi
wciąż w portfelu mam
pieniądz, co wypadł już z obiegu
renesansem wiersze pachnące
uwodzące
tajemnicą miłości i śmierci
smakuję
i czuję ich smak

choć
fatamorgana drży już nad horyzontem
ziemia nasza obiecana
żal mi tego co się nie wyśniło
że widziałam dotykałam
tylko przebiegając
zrywałam zakazane owoce
podkradałam
co nie dla mnie było

a choć
serce bije wolniej ....zdążę
sięgnę po słońce jeszcze raz
bez pytania o pokorę
schowam pod powiekami tysięczne piękno tego świata
i zabiorę
bo mój był
mój był czas