Spoglądam wstecz | version: 20.12.2013 21:51

z niedowierzaniem
spoglądam wstecz
puste krzesła zasnuła
przeszłość

stary guzik
mieszkaniec wiekowej
otomany nie pasuje
do teraźniejszości

w pożółkłym notesiku
zapisane kopiowym
ołówkiem kolędy
czekają zmartwychwstania

rozdzieram powłoki
zapomnienia by wyłuskać
drogocenne epizody
zszarzałe obrazy
zaciera czas

tylko słowa
świątecznych pieśni
wciąż znajomo brzmią
w uszach




czarnulka1953
20. 12. 2013