to nic, trudno | version: 27.05.2011 11:49

jestem sama -
i gdyby rozstawić wartą nigdy nieśpiącą
tuzin troskliwych ojców-atletów
i spleść ich mocne dłonie w obręcz warkocza
nad moją małą, trzęsącą się głową
nigdy Człowiek Człowiekowi nie będzie podporą
bo sam się wali w piaskowych posadach

trudno!

jestem dzielna -
i twardo znoszę
wszystkich ciosów sztylety i cięcia
i kubły pomyj, kłody pod stopy
lodowatych pryszniców dni w ogniu spojrzeń

I choćby mi przyszło
obedrzeć ze skóry palące ślady
obcych oczu oślizgłych
a potem wśród gwiazd wyć bezsilnie
i pięści pogryźć ze złości
że ja i niebo!

to nic!
trudno!