metafizyczny | version: 3.05.2012 22:02
wiersz opowiadanie
wychyla się z człowieka
krew, ból i rozpacz
więcej
istnienia
zamieszanie
w lekkiej przesadzie
aż metapoezja jednak
natura człowieka
wychyla się z człowieka
krew, ból i rozpacz
więcej
istnienia
zamieszanie
w lekkiej przesadzie
aż metapoezja jednak
natura człowieka
Poem versions
- 4.05.2022 10:55
- 4.05.2022 10:53
- 4.05.2022 10:53
- 3.05.2012 22:02
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
Moja ocena
hmmmmmm ciekawe ... przeca czucie to podstawa poezji :PMy rating
@Zbigniew
ale przeczuwał:)@
Hej!Wiersz o innych wierszach. Nie wiedzł o tym, że się do nich wraca i na nowe czeka.
Moja ocena
nawet jeśli o tym nie wie