Miejsca

5.0/5 | 9


Kształt, który chwilowo przybieram,
jest przystanią, statkiem na spokojnej wodzie,
lądem granicznym, wyspą bez przyległości.

Jestem powietrzem, ziemią, domem z trwałym
fundamentem odpornym na rozszczelnienie,
okiem rzeki karmiącej przybrzeżne olsze,
układem krążenia w estuarium.
Przypływam i odpływam.

Wygładzam zmarznięte pośniegowe grudy,
łuszczę się jak stara pamięć, kurczę, rozpadam i podnoszę.
Docieram do granicy wyciągniętych dłoni.

Wypełniam wolne miejsce między narodzeniem i śmiercią.



 
COMMENTS


My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

Moja ocena

Przepiękne!
My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  
03.11.2026,  Ula eM

Facebook