Miejsca
Kształt, który chwilowo przybieram,
jest przystanią, statkiem na spokojnej wodzie,
lądem granicznym, wyspą bez przyległości.
Jestem powietrzem, ziemią, domem z trwałym
fundamentem odpornym na rozszczelnienie,
okiem rzeki karmiącej przybrzeżne olsze,
układem krążenia w estuarium.
Przypływam i odpływam.
Wygładzam zmarznięte pośniegowe grudy,
łuszczę się jak stara pamięć, kurczę, rozpadam i podnoszę.
Docieram do granicy wyciągniętych dłoni.
Wypełniam wolne miejsce między narodzeniem i śmiercią.
jest przystanią, statkiem na spokojnej wodzie,
lądem granicznym, wyspą bez przyległości.
Jestem powietrzem, ziemią, domem z trwałym
fundamentem odpornym na rozszczelnienie,
okiem rzeki karmiącej przybrzeżne olsze,
układem krążenia w estuarium.
Przypływam i odpływam.
Wygładzam zmarznięte pośniegowe grudy,
łuszczę się jak stara pamięć, kurczę, rozpadam i podnoszę.
Docieram do granicy wyciągniętych dłoni.
Wypełniam wolne miejsce między narodzeniem i śmiercią.


My rating
My rating
My rating
Moja ocena
Przepiękne!My rating
My rating
My rating
My rating
My rating