ROJĄ SIĘ GŁUCHE RÓWNIANA

ROJĄ SIĘ GŁUCHE RÓWNIANA

Powiedz poezji muzo łaskawa
o oczach załzawionych
miłości brakiem
orędowniczko wierszy dla nikogo
jak mi zamienić
w szepty ciszy
czym zasypać by skryć
w przeźroczach słów cichych
smutku tupot bębny
klekot wskazówek zegarów
stukot piasku o dno klepsydr
w nierzeczywistej czasoprzestrzeni
bezmiernie bezdennej
ni jasnej ni ciemnej

A tam…
tam jak w bezdennej próżni
roją się głuche równania
w których nic do dodania
nie ma nikt
z rozmyślających
o fenomenie nieskończoności
nie tylko liczby pi
w wieczornych oparach
fotonów jałowych łez
odległych monolitów umarłych gwiazd
blasków ostatnich
bez puenty

⊰Ҝღ$⊱…………………………………………………… T☀ruń - 9 grudnia '24