KROPLE I KROPELKI
KROPLE I KROPELKI
Po salonie rozchodzi się spokój
a krople i kropelki deszczu
kryształowe ślady nieba
tuż za okna jesiennym krajobrazem
przenikliwie
dopasowują słowa do myśli
w zaniemówieniu
Wieczorem wspomnień
zaplątują poezję poetom
w lamp blasku się mieniąc
niosą smutek
na zimne ołtarze z kamienia
bure trawniki i zmarznięte ławki
parków i cmentarzy
Krople i kropelki deszczu
niczym łzy
i jak one kropla w kroplę
podobne do siebie
w mroku tchnieniu
spłukują świata wszystkie troski
⊰Ҝღ$⊱…………………………………………… T☀ruń - 29 października '25
Po salonie rozchodzi się spokój
a krople i kropelki deszczu
kryształowe ślady nieba
tuż za okna jesiennym krajobrazem
przenikliwie
dopasowują słowa do myśli
w zaniemówieniu
Wieczorem wspomnień
zaplątują poezję poetom
w lamp blasku się mieniąc
niosą smutek
na zimne ołtarze z kamienia
bure trawniki i zmarznięte ławki
parków i cmentarzy
Krople i kropelki deszczu
niczym łzy
i jak one kropla w kroplę
podobne do siebie
w mroku tchnieniu
spłukują świata wszystkie troski
⊰Ҝღ$⊱…………………………………………… T☀ruń - 29 października '25

My rating
My rating
My rating
Moja ocena
Panie Krzysztofie,ten wiersz rozgrzewa duszę i "spłukuje wszystkie świata troski".
Od teraz tak właśnie spojrzę na deszcz. Dziękuję