* * * ( zdarzenia już)

zdarzenia już nigdy
nas nie rozliczą

rozliczamy się więc sami

z niedospanych nocy
ze słów tkwiących głęboko
ością w gardle

na źdźbło nierozwiniętych
jeszcze pąków

na umór tego co
jeszcze się w nas tli

pozostałości
spróchniałe meble
spróchniałe kości

a futerał serca tak jakby
na oścież

drzwi zaś przymarły
o skrawek i o coś więcej

jeszcze.