grudniowa kolęda

gdy potykasz się o chłód
a powietrze zatyka i dławi
spójrz na niebo
tam w chmurach króluje Bóg

Chrystus się rodzi
oswoił mrok jasną ręką
chwytając ją można iść dalej
a ziemia śpiewa kolędę
nuty kołyszą aksamit drżeniem
na pięciolinii rozpiętej między palcami

dzieląc się nadzieją jak opłatkiem
przełam ciszę w blasku gwiazdy
ciepło otuli serce