popatrz

choć u nas jeszcze noc
gdzieś daleko już dnieje

chodź przytul się
prześpijmy mrok
posłuchaj wiatru zmian
bo on już wieje

korytarze światów
są nadal dla nas ciemne
i ciągle ktoś w nich klęka
lecz wiedz
że były kiedyś ciemniejsze
gdy klękali wszyscy
i dla klęczących powstawała
opisująca je księga