Wawel

miękkie światło latarń osiada na asfalcie Plant
w mglistym zmierzchu Wawel myli wzrok
unosząc się nad miastem ociężałym historią
jakby chciał zerwać łańcuchy podniosłych skojarzeń

ale to się panie Wawel nie trza tak unosić
bo wezmą jeszcze w wieszcze kleszcze
już wzięli zrozumiałem tutaj czas przyszły
nie mieści się w pojęciu to miasto smogu

i przeszłych oddechów w piwnicznym potrzasku
trzydzieści centymetrów ponad chodnikami
to jest za wysoko tu rzeczy mają swoje miejsce
raz na zawsze odciśnięte raz na zawsze