po

po pięćdziesiątce
rozkłada się siebie
jak grę o jutro
głowa tułów kończyny
do końca to samo
to ty czy to ja my
co wiemy:
nerwy rozpuszczone
w tworzywie sztucznym świata
noc zszywa popękane ścięgna
krótkie oddechy światła
splątanie w obrocie ziemi
i albo się tonie w miłości
albo zagryza kurwy między zębami
a jak się po pięćdziesiątce umrze
to będzie beznadziejny plagiat