poranny

pierwszym porannym autobusem
w zasnute ciszą miasto
na szybie ryciny
wewnętrznej strony nocy
drgającej w takt silnika
opowieści wywiedzione z pętli

więc stukają miękkie zegary przystanków
syczą drzwi jak sezamy
skrywające kokardy ulic
z których rozespane ciała
z odciśniętymi na policzkach snami
w przymrużonych oczach przyczajeni
ludzie dojrzewający do dnia

ale na razie nie podchodź za blisko
bo nie pomieszczą się historie
które przyjąć musi miasto