tren na każdego

już na tym zegarze wskazówki nie ruszą
na zatrzymanych godzinach śmierć zęby suszy
w otchłań bezczasu spada sobie człowiek
bezpański jak pustka przy słowie gdziekolwiek
więc tak to wygląda pęka życia bańka
żal pozostaje gorzka wańka wstańka
kruszą się rymy sypie pewność siebie
robak wieczności pełza cicho w glebie