w klawiaturę

na czasy dobre
głaszczą po głowie
klepią jak osła po plecach

nigdy nie wolno się płaszczyć
nie pełzaj powstań z kolan

w najgorszej chwili
wypinać pierś do przodu dumnie
niech widzą w świecie świnie
odrywając ryj od koryta
naszą wiarę w walce zacięcie

stańmy do walki
choćby wewnętrznej

będąc wolnymi w
dwie ręce chwycimy za broń
niechaj klawiatura będzie nią
strzelaj żołnierzu nie poddawaj si
słowa mocą rażenia