zakazana miłość | version: 16.03.2011 21:13

Gdy ciało zachłanne pochylisz nade mną,
gdy całą mnie sobą ogarniesz,
spadnę gdzieś na dno, w noc czarną i ciemną
ty – razem ze mną tam spadniesz.

Gdy mnie miarowo kołyszesz, zagarniasz,
cała już niknę pod tobą,
palącym ogniem jest ta męczarnia.
Jestem płomieniem – nie sobą.

Palisz mi uda, brzuch, piersi, ciało,
każdy twój dotyk jest blizną.
Chcę ciągle więcej, ciągle mi mało,
słodką ten ogień trucizną.

W rozkołysaniu tym, w rozpaleniu,
mogłabym trwać do wieczności.
Lecz nie ma miejsca w świata istnieniu
dla zakazanej miłości.