co dalej

być prawdziwym twardym
tak żyć by nie zarzucił nikt
słońce i księżyc komety gdy
przyszedł zły sen zbudzić dzień

iść drogą gdzieś daleko
nie słuchać słów i muzyki
zachować skarb tajemnice
zamknąć przestrzeń nad niebem

dym nad morzem łacha niesie
ukojenie dla oczu spojrzeniem
pachnie jesienią liście żółkną
spadają ciężary jest chęć

by znów narodzić się lepszym
żyć dalej tylko stromy brzeg
unieś gdy przed przepaścią
stanąć przyjdź i nie powie nikt

co dalej gdy lęk nie pozwala śnić