przeżyć życie...

Życie to poeta
który za nas wiersz co dzień układa
to nie fraszka
a tak często rebus lub szarada

to nieustanna wojna
z myślami
co wiercą dziury w głowie

to skarbonka hojna
z monetami,
którymi obdarzasz ludzi mrowie

to nieskończona wyboista droga
z zakrętami
z tego szlaku płynie wciąż obawa

to dar największy od Boga
z innymi darami
to baśń
jeszcze bardziej ciekawa

to ciepło jak matczyne łono
i kołyska,
która kładzie co noc
ciało zmęczone
do snu

to fontanna , która tryska
kropli nadziei milionem
recepty na coś lepszego
jeszcze nie wymyślono

życie to dziś i teraz
dlatego jestem tu
i idę czasem na skróty
kiedy zdarzy się znów feta ?

w epoce kamienia łupanego
już zjedzone ostatnie mamuty