Utwór trochę ironiczny

Ten wiersz jest niczym dzień
który przychodzi nie całkiem
znienacka bo życie przecież
w ciele trwa jak ciągłość
ustawicznie wybiegająca
jak daty ustawiające się przed
nami jakby bez obawy
że mogą zostać samotne
lub chociaż zapomniane bo życie
jest wtedy kiedy jest wieczne
i trwa w nas wśród oczekiwań
innych i tych najważniejszych

ale i tak dobro tej pory
przerasta potrzebę pewnej
obecności która teraz właśnie
niech nie nadchodzi