Czas

Czas


Zdradziecki czas
On to niesienie niepokój i pytania
Potem zwątpienie
Ubiera się w różne suknie

Przychodzi i szepcze wprost do ucha
Uśmiech krzywy pokazując
Wydaje mi się, że ma twarz miłości
Tej, która nagle przerodziła się w nienawiść

Szukającej w lustrzanym odbiciu odpowiedzi
Targanej wirusem zazdrości
Twarzy pięknej a w lustrze obnażającej inne oblicze
Czas pan koronie pożeranej przez rdzę

Rozsiadły na czarnym tronie
Chichoczący z naszego krótkiego bytu
Tylko on zna wszystkie tajemnice
Nie szepnie nam jednak nic

Nie dla naszych uszu to wszystko
Przyjdziesz ze sztyletem schowanym w rękawie
I z aktorskim uśmiechem
Jednak to wszystko już wiem

Władysław Andrzej Bobrzycki