ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ

Σίγησες
την ώρα που γυμνός κι αμέριμνος
κολυμπούσα
στη θάλασσα της ερωτικής σου λαιμαργίας

Η εμβρυακή μορφή του έρωτά σου
πειραματίστηκε με τον αβίαστο οίστρο μου
κλείνοντας ανελέητα τους ορίζοντες

Τώρα στους παράλληλους δρόμους μας
στην παράλληλη πυκνή μοναξιά μας
τα λόγια σου, οι μεγάλες υποσχέσεις
μου βγάζουν κοροϊδευτικά τη γλώσσα

Στον καθρέφτη της ψυχής μου
σκάει η εικόνα σου σαν πυροτέχνημα
σκορπίζοντας την ανέφικτη ηδονή της ψυχικής ταύτισης
πάνω στην κινούμενη άμμο
της ψευδαίσθησης που μου χάρισες

Δεν εκχωρήθηκα
στον εύκολο εντυπωσιασμό της υστερικής εποχής μου
περίμενα ν ΄ακούσω τον αναστεναγμό σου
κι όχι το μεταβατικό σου ψέμα

Φεύγω όμως...
Ανήκω πια στις λευκές μου νύχτες

Στην άσκοπη κοσμική σπατάλη σου
στην παραγραμμένη ζωή σου
με τα φοβισμένα αντράκια
μην παραβείς ποτέ ξανά
τους αισθητικούς κανόνες του έρωτα
Το πριγκιπικό σου όνομα
μην το προδώσεις

Μην πεις άλλο ψέμα...