sulejman

sulejman kolebiący się na szczycie czarnych myśli
ze wzrokiem utkwionym w księdze odpuszczenia
własnych win nie zamierza sklejać się z rzeczywistością
on decyduje jak przebiegać będą relacje między wrogami
których ustanowi w państwie wewnętrznym aby ich z przyjemnością premedytacji od życia odkleić
miło spoglądać jak płowieją pod siłami Słońca
palącego zamroczone spojrzenia oczekujących
łaski a w zamian tylko rozsypane ciała
a zresztą nie burzcie spokoju sulejmana
zanurzonego w chłodzie dzieciństwa
niedługo wróci z jeszcze większą pasją