Kropelki

Masz jedno serce
kochaj, kochaj, tak nad życie,
masz swoje dłonie, podaruj podaruj,
także skronie

bo w ciszy najlepiej słychać muzykę
te drzewa ukoją, puls ich przez całe życie

Idąc spoglądaj jak konary szumią
równiutko swym taktem podwórka
ta spójność i koła w środku ich
lata przebyte przez łzy

Każdy ich rozdział to kropka
żrenice i białka jasności
wzór cnoty to mowa, jak piórka
dziergają kropelki oczyszczenia.