Kij w mrowisko

Czytam sobie tutaj wiersze różnych ludzi
i powoli całkiem się przestaję łudzić,
że wśród wielce wykształconych,
sławnych, znanych i natchnionych
znajdę mądrość, co nadzieję w sercu wzbudzi.

Bo na przykład pisze ktoś o Inkwizycji,
oczywista, że z pozycji opozycji.
Straszy nią nie wiedząc raczej,
że rzecz miała się inaczej.
Stereotyp wyparł resztki erudycji.

Gdy zaś zajrzysz pod smolistą czerń PR - u
dowiesz się o Inkwizycji rzeczy paru.
Zakaz linczu, a z urzędu
też obrońcę delikwenta,
wprowadziła, lecz nikt o tym nie pamięta,

Do wierzenia nam podano jak na tacy,
że te czasy, które mamy, to są cacy,
Średniowiecze zaś - ciemnota.
No i piszą w swoich gniotach
te głupoty wszyscy wykształceni tacy.

Gdy narazisz się lewicy dziś - to biada,
ich "miłości" nie dorówna Torquemada.
Oni wszystko pamiętają,
nigdy nic nie wybaczają
i "zabiją", jeśli wyjdziesz spośród stada.

Morał mojej opowieści będzie taki,
że choć powstać tutaj mogą różne draki,
pisać trzeba, w co się wierzy,
wiernym sobie być należy,
Tak jak Herbert, tamten człek nie byle jaki.