człowiek

Taki jest z natury człowiek
Że woli mieć złoto w ręku niż po złocie chodzić
Pragnie czuć muśnięcia kłosów zboża
Kolorem ze słońca zdjętych
I się nimi napawać aż
Po czarne zmierzchy
I choć piękny widok mu na tacy podaje wieczór
On woli pozostać dzieckiem
I bać się swoich przeczuć