wiosna wybucha

miasto rozstąpiło się połykając pierwszą
falę ludzi inni na sygnał z nieba kulą się
w kłębki jak kocięta chcąc stać się niewidzialni

strzały nie trafiają chłopca który wrócił
po upuszczonego misia uderzają w pień
drzewa obok osypując liście matka dziecka

zastyga z wyciągniętymi ramionami w pozie
antycznej rzeźby paznokcie drapią chmury dymu
obrączka na jednym z palców przypomina jej o mężu

i jak całował jeden po drugim jeden
po drugim strzępy gazet unosi wiatr