Poezja

Dobrze że jesteś Poezjo
Spędzasz z powiek mary
Świat dzięki Tobie nie jest taki szary
Kiedy przysiądziesz ze mną
Do stołu o zmierzchu
Napisz coś ze mną
Nim ulotnisz się bladym świtem jak ptak
Daleko hen by zaczerpnąć powietrza
Powróć czasem w ten kąt mojej chaty
Ozdób go błyszczącym morałem
Pereł słów skąp wersy wodą źródła
Włosami swymi nadaj piękno strof
Strzep kurz osiadły na dnie duszy
Nanieś na pergamin trochę liter
Nim opuścisz znów szare mury
A wiedz że otworzę Tobie drzwi szeroko
Byś nie poleciała polną drogą
Wraz z wiatru gwizdem w taniec
Założę mu kaganiec
Niech głośno nie wyje
I wywija tanga powolny taniec
By nie zakłócił myśli ulotnych-
wolnych jak ptaki