Starość | version: 22.07.2018 06:02

5.0/5 | 2


Starość
to młodości wersja
jakby trochę przejrzała
dla patrzących bywa
zwiędnięta koślawa szara.
Starość
miewa wnętrze młode
tylko pozornie wyciszone
inne odbiera impulsy
mocniej je przeżywa.
To
że wspomnienia dawne
z teraźniejszością się mieszają
nie zmieni swoistej
młodości w starości.
Prawda
że czasem w nocy bóle budzą
spać nie pozwalają
jednak zawsze po nocy
wstaje nowy dzień.
Czasem
nie łatwiejszy od nocy
ale jasny wewnętrzną młodością
w życie znającej starości
uzależnionej od dowodu osobistego.
Czasem
ożywi twarz przeszłości miłe echo
częściej złego wspomnienie
powali psyche na ziemię
niech sobie tam poleży.
Z tego
poziomu widać już tylko w dali
światełko na końcu tunelu
ale nazajutrz być może
nastanie jasny dzień.
Może
szary ale najprawdziwszy dzień
może ktoś odwiedzi...
chociażby tylko słoneczko
zaświeciło w okno jako gość...
Wtedy
rozjaśni się człowiekowi twarz
w tym blasku stanie się
ledwie zauważalna
wygodnie rozparta starość obok młodości...

Kraków 2017

Poem versions

 
COMMENTS


My rating

My rating:  

My rating

My rating:  
22.07.2018,  Ula eM