Z DOTYKIEM JESIENI

Życie przemielone przez czas
które nabiera srebrnego koloru
nie kaleczy codziennego obrazu
późne popołudnie nie jest oznaką
wczesnego zmierzchu marzeń
o które potykamy się co dnia

Wytrawny wędrowiec zabłąkany
w labiryncie codziennych zdarzeń
jest jak listek w nurcie rwącej rzeki
z której wyłowi go przeznaczenie

Zrozumienie siebie w każdej z chwil
zapisywanych tłustym drukiem na kartach
zszarganej przemijaniem wiotkiej pamięci
pozostaje luźnym węzłem splątanych myśli
wracających natrętnie każdego świtu