Wirtualne pezestrzenie

Tak mało wiem
choć przemierzyłem
już szmat czasu
wciąż się mozolnie ucząc
czytając z przepastnych ksiąg
życia mojego atlasu

Dotykając prawd
w schowkach pamięci
internetowych niusów
nachalnie wtłaczanych
Zagubiony
w architekturze blokowisk
zaludnionych choć martwych
przecieram oczy
zamglone pajęczyną zdarzeń

Pogrążony w wirtualnej
choć realnej
świata obecności
wyjałowiony ze złudzeń
odarty z marzeń
to nadal w swych poglądach
pogodny i bez troski

Usiłuje sobie odnaleźć
w czasie rzeczywistym