Cztery pory zmroku (II)

II

Jeszcze tylko
na wypiętrzonych
cumulonimbusach
opierają się
ostatnie promienie
Podczas gdy przy ziemi
robi się tylko ciemniej

Obok oznaczonych
światłem chmur przemykają
bezgłośnie wylatujące
z Wenecji samoloty
Kreślą pierwszowieczorne
białe smugi cienia
zmierzając ku północy

Świtem pojawią się
w innej stronie świata jak my
co siedzimy na balkonie
z podniesionymi głowami
Wpatrzeni
Nad Adriatykiem
wstaje wiśniowy księżyc