Nieożywione (jeszcze)

Nieożywione (jeszcze)




Nie potrafię tańczyć jak zagrają

Jeszcze przed świtem zaczynam modlitwę
o udany piruet długopisu -
jego taniec to zbyt wielki kawał nieba

Nie potrafię pozszywać
dalece nierzeczywistych strzępków -
impulsy nie należą do nikogo
mnie niepokoi męcząca lekkość

Otacza doznawanie

Trudno o uczciwszą relację
gdy trwa błogostan bezruchu

Od dwudziestu lat porządkuję pomysły do wierszy
i wyrzucam
co udało się przetańczyć w parach


Zbyt łatwo przyzwyczajam się
do martwych przedmiotów