Zaklęte w szmaragd

ciągle widzę twoją postać
choć minęły tysiąclecia
w mgle srebrzystej stąpasz lśniąca
i przespieszasz bicie serca

w rozmarzonych oczach gwiazdy
złoto zatopione w szmaragd
na ten obraz patrzę wieki
jest to klątwa bogów kara

tyle lat już ciebie szukam
przez demona opętany
światów odwiedziłem wiele
cały wszechświat pragnę spalić

to się wreszcie musi skończyć
ta wędrówka bez nadziei
bym mógł z tobą być już razem
w chmurach mgławic błyskiem pędzić

do pałacu powrócimy
który woła nas ze szczytów
tam będziemy istnieć zawsze
w cichym szepcie jednym bycie