akt. orki

nie mogę mieć ci za złe
że piękna jesteś Śliczna;
jak z kolan ni'żej padłem
po chęci gniew rozliczać

nie umiem stronić blasku
w samotność słać udrękę
bo od momentu własność
zaczepiam w lęk pod ręką

czy szczęście ma sandały
bez skarpet oraz czerwień
gdy w łóżeczkach dojrzałą
odmyka spójną przestrzeń