Przeznaczenie II

Uwiodło mnie
jak niewinne dziecko
słodkimi obietnicami
słowami z wieczną miłością
bez wstydu całe obnażone

i opadła pozłacana maska
odsłonięta prawdziwa twarz

ścigany czarnymi myślami
zgwałcony obojętnością
skrępowany kłamstwami
pozbawiony prawa głosu
smutkiem zakneblowany

w myślach powtarzam jedno imię
Łaska

wracam do niewinnego obrazka
to co czyste zamazane przez gwasz

dzisiaj
jestem w niewoli
obojętnego na cierpienie
mojego Losu

co nigdy nie widzi jak krwawią rany
i nie wie
że czasem
radosne wspomnienie boli