Zamorski kraj

dzisiaj, kiedy brakuje mi Ciebie patrzę na zdjęcie,
rozsypujące i płoszące się na szczątki

mówię, to bez rozmachu, rozum tego nie obejmuje
płynę oceanami w stronę Itaki, dusza dzieli się na dwoje

i jak Międzyrzecki zaśpiewam: utkwiłem w dali, to…
nierozważne, w dali, niech nasza kraina zakorzeni się
piosenką nie wiadomo czyjego dzieciństwa, śnieżną

rozchodźmy się i odnajdźmy się!

to skamieniałość, nasycenie, twoja droga

naszej wspólnej karmy